Apsik Blog

Będzie dobrze.

Musi być.

W końcu było źle.

Jest!

Było?

Nie było?

Będzie…?

Będzie!

Musi…

Nie musi?!

Było coś.

Czegoś nie będzie!!!

Czuję się paskudnie. Po raz pierwszy naprawdę nie wiem co zrobić. Nie potrafię nad sobą zapanować, wpadłam w jakiś amok i nie mogę z niego wybrnąć. Histeryzuję, ale sytuacja mnie przerosła. Wpakowałam się w coś co nie ma racji bytu. Buu…

Nie podoba mi się to. Nie podoba mi się to, że za kilka chwil radości tyle trzeba oddać. Potworna myśl przyszła mi do głowy:( …Może jednak nie warto?

Za oknem coraz cieplej i coraz radośniej . Spędziłam udane popołudnie na nieudanym koncercie:P. Nie bez powodu mówi się, że to ludzie tworzą atmosferę, a u nas jak widać nikt się bawić nie potrafi… Moja rodzina postanowiła zamanifestować dziś początek wiosny i rozpoczęła sezon wędkarski:]. Teraz z pewnością wygrzewają się w słoneczku… Jedynie szanowna rodzicielka poszła w moje ślady i doceniła uroki wynikające z pozostania w domu i wyspania się. Generalnie ciężko żyć z wędkarzem pod jednym dachem. Powoli zaczynam przywykać do copiątkowych odwiedzin w sklepie z zanętami; jedyne co ostatnio zdarzyło mi się oglądać w telewizji to “poradnik dla aktywnego wędkarza, czyli polowanie na szczupaka”. Ja jednak jestem bierną stroną rybackiej manii mojej rodziny( może jestem adoptowana;)? ). Ko(s)miczna ta moja rodzinka

“wtedy zatruwasz mój sen majakami aby uniemożliwić mi jakikolwiek azyl”

Niby wszystko dobrze, ale jak tu się cieszyć z tego, kiedy najbliższym mi ludziom świat spada na głowę?Zrobiłam sobie przerwe, wakacje od ludzi. Nagle poczułam,że mam dość i muszę się zatrzymać.Gapiłam się na dziury w niebie i chciałam nie być. Trochę pomogło. Po “powrocie” zauważyłam jak wiele złego się stało. Schemat znany od zawsze. Wysłuchuję, doradzam, pomagam… próbuję pomóc! Po co? Bo mi zależy…? Takie to wszystko beznadziejne…

“Niech ktoś zatrzyma wreszcie świat, ja wysiadam… na pierwszej stacji, teraz tu!”

“Nie potrafisz kochać. Twoje dobro zawsze jest najważniejsze, masz to, czego chcesz. Nigdy nie bedziesz miał obok siebie osoby,z którą będziesz szczęśliwy!!!”

“A. sama wybrała…”

ZMARNOWANY ROK.

Czyżby koniec tej potwornej zimy, co to krew wysysa…? Słońce pięknie świeci, a pomyśleć, że jeszcze wczoraj było biało:) W takie dni aż żyć się chce!Uwielbiam wiosenne spacery, zapach wiatru… Pora idealna do wszystkiego:)

“Umierać trzeba z taktem.(…)
Wiosna to co innego! Nie ma lepszej pory,
Aby umarł taktownie człowiek ciężko chory.
Na cmentarzu wesoło zielenią się drzewa,
Żałoba na wiosennym wietrze się rozwiewa,
I śmierć zda się błahostką, gdy wiosna upaja…
Postaram się pociągnąć do połowy maja.”
J.Brzechwa “Taktowne umieranie”

Nie cierpię początków. Nie potrafię zaczynać czegoś, co wiąże ze sobą jakieś konsekwencje. A to wiąże i to wielkie. Pozwala komuś poznać mnie bliżej. To troche paradoksalne, ale im bardziej odsłaniamy się przed kimś, tym słabsi jesteśmy… Okropne uczucie. Próbowałam się “przemóc” i napisać coś, ale cokolwiek zaczynałam, wydawało mi się bez sensu. Wszystko było sztuczne i n-i-e-m-o-j-e. Odnosiłam ciągłe wrażenie, że to, co piszę będzie śledzone przez kogoś, dokładnie przeanalizowane, że każde “złe” słowo ukaże moje słabości, wady. Może w tym szaleństwie jest metoda? Wypisać wszystkie obawy, myśli błąkające się po głowie, a słowa ułożą się w zdanie szczere, sensowne w swej paradoksalności? Nie wiem. Nie mam zielonego pojęcia w fioletowe ciapki. Co ma być to będzie.

Totalnie okropne uczucie…